E-facturatie in Duitsland vanaf 2027: de drempel van € 800.000, de overgangsregels en de nieuwe BMF-brief
Op 1 januari 2027 wordt de e-factuur verplicht voor Duitse ondernemingen boven € 800.000. Wat die drempel werkelijk meet, de decemberfactuur die door geen enkele overgangsregel wordt gedekt, de twee ZUGFeRD-profielen die niet meetellen, en de grens die het BMF trekt tussen een formaatfout en een fout in een bedrijfsregel — geciteerd uit de wet en uit de BMF-brieven van 2024, 2025 en 15 oktober 2026.
Wie moet in Duitsland vanaf 1 januari 2027 e-facturen uitreiken?
Vanaf 1 januari 2027 moet een in Duitsland gevestigde onderneming waarvan de totale omzet (Gesamtumsatz, § 19 lid 2 UStG) in 2026 meer dan € 800.000 bedroeg, haar facturen aan andere in Duitsland gevestigde ondernemingen als e-factuur (E-Rechnung) uitreiken, in een gestructureerd formaat dat voldoet aan de norm EN 16931 — zoals XRechnung, of ZUGFeRD vanaf versie 2.0.1 zonder de profielen MINIMUM en BASIC-WL. Een onderneming tot en met € 800.000 mag voor handelingen die in 2027 zijn verricht en uiterlijk op 31 december 2027 zijn gefactureerd nog papier gebruiken, of een pdf als de ontvanger instemt; EDI blijft voor iedereen tot die datum mogelijk. Facturen tot € 250, kleine ondernemers onder § 19 UStG en leveringen aan consumenten vallen buiten de verplichting. Het ontvangen van e-facturen is sinds 1 januari 2025 verplicht voor elke in Duitsland gevestigde onderneming. Wie een ander type factuur uitreikt waar een e-factuur verplicht was, begaat geen administratieve overtreding, maar die factuur is geen regelmatige factuur voor de aftrek van voorbelasting.
Valideer uw bestand nu
Gratis, direct en 100% in uw browser - er wordt nooit een bestand geüpload.
Wat er op 1 januari 2027 werkelijk verandert
Sinds 1 januari 2025 definieert de Duitse wet een e-factuur als een factuur die in een gestructureerd elektronisch formaat wordt uitgereikt, verzonden en ontvangen, en schrijft ze die voor tussen in Duitsland gevestigde ondernemingen (§ 14 UStG). Het ontvangen is nooit gefaseerd: elke binnenlandse onderneming moet e-facturen vanaf de eerste dag kunnen ontvangen. Voor het uitreiken bevat § 27 lid 38 UStG daarentegen drie tijdelijke uitzonderingen — en de eerste loopt af op 31 december 2026.
| Uitzondering (§ 27 lid 38 UStG) | Wie ze mag gebruiken | Wat een e-factuur nog mag vervangen |
|---|---|---|
| Nr. 1 — tot 31 december 2026 | Elke onderneming, voor handelingen verricht in 2025 of 2026 | Papier, of een ander elektronisch formaat zoals pdf als de ontvanger instemt |
| Nr. 2 — tot 31 december 2027 | Een onderneming waarvan de Gesamtumsatz in het vorige kalenderjaar niet hoger was dan € 800.000, voor handelingen verricht in 2027 | Papier, of een pdf als de ontvanger instemt |
| Nr. 3 — tot 31 december 2027 | Elke onderneming, voor handelingen verricht in 2027 | Een EDI-formaat dat niet aan EN 16931 voldoet, als de ontvanger instemt |
| Vanaf 1 januari 2028 | Elke onderneming | Niets meer — alleen de blijvende uitzonderingen resten (zie verder) |
“Abweichend von § 14 Absatz 1 und 2 kann eine Rechnung […] bis zum 31. Dezember 2027 für einen nach dem 31. Dezember 2026 und vor dem 1. Januar 2028 ausgeführten Umsatz auf Papier oder vorbehaltlich der Zustimmung des Empfängers in einem elektronischen Format, das nicht § 14 Absatz 1 Satz 6 entspricht, übermittelt werden, wenn der Gesamtumsatz (§ 19 Absatz 2) des die Rechnung ausstellenden Unternehmers im vorangegangenen Kalenderjahr nicht mehr als 800 000 Euro betragen hat”
Op 1 januari 2027 wordt de verplichting dus reëel voor elke onderneming boven € 800.000. Alle anderen houden de keuze voor handelingen verricht in 2027 — met één uitzondering, het decembergeval hieronder. Dezelfde datum beëindigt ook een coulanceregel van de BMF-brief van 15 oktober 2026: voor e-facturen die tot en met 31 december 2026 worden uitgereikt, maakt het BMF geen bezwaar als ze alleen aan de brieven van 2024 en 2025 voldoen. Vanaf 1 januari 2027 gelden ook de aanvullende eisen van de nieuwe brief.
De drempel van € 800.000 is niet uw boekhoudkundige omzet
De wet zegt niet “omzet”. Ze zegt Gesamtumsatz, en verwijst naar de definitie in § 19 lid 2 UStG — het cijfer achter de Duitse kleineondernemersregeling. Vier gevolgen worden makkelijk over het hoofd gezien, en elk ervan verandert wie op 1 januari 2027 onder de plicht valt.
Berekend op ontvangen vergoedingen, zonder btw
§ 19 lid 2 definieert de Gesamtumsatz als “die nach vereinnahmten Entgelten berechnete Summe” van de belastbare handelingen: de som berekend op de daadwerkelijk ontvangen vergoedingen, niet op de uitgereikte facturen. En het Entgelt is de vergoeding verminderd met de btw.
Bepaalde vrijgestelde handelingen en alle verkopen van vaste activa tellen niet mee
Afgetrokken worden de handelingen vrijgesteld op grond van § 4 nr. 8 onder i, nr. 9 onder b en nr. 11 tot en met 29, evenals die van § 4 nr. 8 onder a tot en met h, nr. 9 onder a en nr. 10 wanneer ze slechts bijkomstig zijn. Verkopen van vaste activa worden helemaal niet meegeteld.
Een fiscale eenheid telt als geheel
Bij een Organschaft is de omzet van de hele groep bepalend, niet die van het lid dat de factuur uitreikt (BMF-brief van 15 oktober 2024, randnummer 64).
Bij zelffacturering draait de toets om
Bij een zelffactuur (Gutschrift) telt de Gesamtumsatz van de onderneming die de zelffactuur uitreikt — de klant. Bij een factuur van een externe dienstverlener is het die van de opdrachtgever (zelfde randnummer 64).
Het referentiejaar is het vorige kalenderjaar: voor 2027 de Gesamtumsatz van 2026. Dat jaar sluit de dag voordat de regel ingaat, zodat een onderneming rond € 800.000 op 1 januari mogelijk nog niet weet aan welke kant van de grens ze staat.
Wie niet onder de plicht valt
De verplichting ontstaat alleen wanneer een factuur moet worden uitgereikt aan een onderneming, voor haar onderneming, tussen twee in Duitsland gevestigde partijen. Daarbuiten, of binnen een van de blijvende uitzonderingen, blijft een ander type factuur ook na 2027 mogelijk.
Beide partijen moeten in Duitsland gevestigd zijn
Zetel, leiding, een vaste inrichting die bij de handeling betrokken is of, bij gebrek aan zetel, woonplaats (§ 14 lid 2 UStG). Is een van beide partijen niet in Duitsland gevestigd, dan geldt er geen verplichting. Volgens de FAQ van het BMF mag een buitenlandse onderneming die in Duitsland alleen voor de btw is geregistreerd, zonder vaste vestiging daar, dat op haar factuur vermelden om uit te leggen waarom er geen e-factuur komt.
Facturen tot € 250
Facturen voor kleine bedragen (§ 33 UStDV) mogen altijd een ander type factuur zijn. Doorslaggevend is het totaalbedrag inclusief btw van de factuur, ook als die meerdere prestaties omvat (BMF-brief van 15 oktober 2024, randnummer 23).
Kleine ondernemers onder § 19 UStG
Hun facturen mogen altijd een ander type factuur zijn (§ 34a UStDV). Ze moeten wel e-facturen kunnen ontvangen (afdeling 14.1 lid 5 UStAE).
Vervoerbewijzen, consumenten en vrijgestelde handelingen
Vervoerbewijzen voor personenvervoer (§ 34 UStDV), leveringen aan consumenten en handelingen die op grond van § 4 nr. 8 tot en met 29 UStG zijn vrijgesteld — waarvoor om te beginnen geen factureringsplicht bestaat.
Voor ontvangen geldt geen uitzondering
Elke in Duitsland gevestigde onderneming moet sinds 1 januari 2025 e-facturen kunnen ontvangen, zonder overgangsperiode. Een e-mailadres volstaat (afdeling 14.1 lid 5 UStAE).
De decembervalkuil: een prestatie uit 2026, gefactureerd in januari 2027
Uitzondering nr. 1 stelt twee voorwaarden, en de tweede is degene die mensen verrast: de handeling moet vóór 1 januari 2027 zijn verricht, en de factuur moet uiterlijk op 31 december 2026 worden verzonden.
“Abweichend von § 14 Absatz 1 und 2 kann eine Rechnung […] bis zum 31. Dezember 2026 für einen nach dem 31. Dezember 2024 und vor dem 1. Januar 2027 ausgeführten Umsatz auf Papier oder vorbehaltlich der Zustimmung des Empfängers in einem elektronischen Format, das nicht § 14 Absatz 1 Satz 6 entspricht, übermittelt werden”
Neem nu werk dat in december 2026 is verricht en op 10 januari 2027 wordt gefactureerd. Uitzondering nr. 1 geldt niet meer, want de factuur wordt na 31 december 2026 verzonden. Nr. 2 evenmin, want die dekt alleen handelingen die na 31 december 2026 zijn verricht. Letterlijk gelezen valt die factuur onder geen enkele uitzondering: tenzij een blijvende uitzondering geldt, moet het een e-factuur zijn — ongeacht de omzet van de uitreiker, ook onder € 800.000.
Dit is onze lezing van de tekst. Noch de drie BMF-brieven, noch de FAQ van het BMF, bijgewerkt op 29 oktober 2026, behandelen precies dit geval; leg het dus voor aan uw belastingadviseur. Alleen EDI-gebruikers hebben een tegenargument: de BMF-brief van 15 oktober 2024 (randnummer 65) staat EDI tot eind 2027 toe voor een handeling die “bis dahin” (tot dan) is verricht — ruimer geformuleerd dan nr. 3 van de wet. Wie in 2027 papieren of pdf-facturen wil blijven sturen, ontloopt de vraag door het werk van december vóór 31 december te factureren.
Twee aanverwante gevallen zijn daarentegen wel beslecht. Voorschot- en deelfacturen die vóór uw eigen e-factuurdatum worden uitgereikt, hoeven geen e-facturen te zijn, ook als het werk en de betaling later volgen (BMF-brief van 15 oktober 2026, randnummer 2). En een doorlopende factuur — een huurovereenkomst bijvoorbeeld — die vóór 1 januari 2027 rechtsgeldig als ander type factuur is uitgereikt, hoeft niet opnieuw te worden uitgereikt zolang de gegevens niet veranderen (BMF-brief van 15 oktober 2024, randnummer 46).
Wat telt als e-factuur: XRechnung, ZUGFeRD — en twee profielen die niet tellen
§ 14 lid 1 UStG eist een gestructureerd elektronisch formaat dat voldoet aan de Europese norm EN 16931 of — als de partijen dat overeenkomen — een ander formaat, bijvoorbeeld EDI, waaruit de vereiste gegevens correct en volledig naar een formaat dat aan EN 16931 voldoet of daarmee interoperabel is, kunnen worden overgezet. De Duitse administratieve richtlijnen noemen de Duitse formaten:
XRechnung
Zuiver gestructureerde XML, in UBL- of CII-syntaxis: de Duitse CIUS van EN 16931. De Duitse administratieve richtlijn voor de btw (UStAE) stelt dat ze voldoet aan de eisen van § 14 lid 1, zin 6, nr. 1 UStG (afdeling 14.1 lid 13 UStAE).
ZUGFeRD vanaf versie 2.0.1 — zonder MINIMUM en BASIC-WL
Een hybride formaat: een pdf met een ingebed XML-bestand. Deze twee profielen zijn uitdrukkelijk uitgesloten (afdeling 14.1 lid 14 UStAE): ze bevatten slechts een deel van de gegevens van EN 16931. De overige profielen vallen onder de toegestane formaten.
Elk ander EN 16931-formaat
De lijst is niet beperkt tot Duitse formaten: elk formaat dat aan EN 16931 voldoet, is toegestaan, en welk formaat u gebruikt is een kwestie van overeenkomst tussen de partijen (afdeling 14.1 lid 12 UStAE).
“Bei einem hybriden Format bilden die im strukturierten Teil vorliegenden Rechnungsdaten den führenden Teil. Im Fall von Abweichungen zwischen den strukturierten Rechnungsdaten und den sonstigen Informationen im Bildteil gehen die Daten des strukturierten Teils denen der Bilddatei vor.”
Dat keert de oude gewoonte om het beeld te lezen om. Dezelfde brief voegt eraan toe dat voorbelasting alleen op basis van het gestructureerde deel kan worden afgetrokken, en dat een pdf-beeld met afwijkende gegevens als een bijkomende factuur kan gelden (afdeling 14c.1 lid 4a UStAE). Om de XML zelf te lezen, biedt de Duitse belastingdienst een gratis viewer op ELSTER (e-rechnung.elster.de).
En welk veld van EN 16931 draagt welk verplicht gegeven van § 14 lid 4 UStG? KoSIT en FeRD publiceren een koppeltabel, waarvan de belastingdienst aanbeveelt de actuele versie te gebruiken (BMF-brief van 15 oktober 2026, randnummers 8 en 9).
Formaatfout, bedrijfsregelfout, inhoudelijke fout: de drie categorieën van het BMF
Dit is het deel van de richtlijnen dat het meest telt voor wie facturen valideert, en de brief van 15 oktober 2026 heeft het aangescherpt. Het BMF onderscheidt drie soorten gebreken, en die hebben niet hetzelfde gevolg.
| Gebrek | Wat het is, met de voorbeelden van het BMF | Gevolg voor de btw |
|---|---|---|
| Formaatfout (Formatfehler) | Het bestand voldoet niet aan de toegestane syntaxen of hun technische specificaties — of laat, bij een tussen de partijen overeengekomen formaat, geen correcte en volledige extractie toe (BMF-brief van 15 oktober 2025, randnummer 6a) | Geen e-factuur: het bestand is een ander type factuur. Waar een e-factuur verplicht was, is het geen regelmatige factuur. |
| Bedrijfsregelfout (Geschäftsregelfehler) bij een ander veld | Het bestand overtreedt een bedrijfsregel van zijn formaat zonder een verplicht btw-gegeven te raken. Voorbeeld van het BMF: geen waarde in BT-10 “Buyer reference” in een XRechnung (randnummer 6b) | “umsatzsteuerlich unbeachtlich” — zonder belang voor de btw (randnummer 35a). Het bestand blijft in beginsel een e-factuur. |
| Bedrijfsregelfout bij een verplicht btw-gegeven | De regel die faalt, beschermt een gegeven dat § 14 lid 4 UStG vereist — bijvoorbeeld een btw-bedrag dat niet klopt met het vermelde tarief (randnummer 6b) | Een inhoudelijke fout (Inhaltsfehler): geen regelmatige factuur, te corrigeren (randnummer 35a; brief van 15 oktober 2026, randnummer 22) |
| Inhoudelijke fout die geen enkele regel opspoort | Een gegeven dat fout maar consistent is. Voorbeeld van het BMF: een onjuist btw-tarief (randnummer 35a) | Geen regelmatige factuur, hoewel de validatie niets meldt |
“Umsatzsteuerlich stellt eine Datei, die einen Geschäftsregelfehler (aber keinen Formatfehler) aufweist, dennoch prinzipiell eine E-Rechnung im Sinne von § 14 UStG dar.”
De brief erkent openlijk dat de technische visie anders is: volgens die visie betekent elke geschonden bedrijfsregel van het kerndatamodel dat het bestand niet langer aan EN 16931 voldoet. In de praktijk kan een ontvangend systeem zo'n bestand om die reden weigeren. Voor de btw noemt het BMF die visie “nicht maßgebend”: niet doorslaggevend. Beide uitspraken zijn tegelijk waar, en precies daarom moet een validatierapport laag per laag worden gelezen.
Onze validators voeren de twee lagen in die volgorde uit: eerst het XML-schema van de syntaxis (UBL 2.1 of CII D16B), daarna de bedrijfsregels in Schematron (BR-*, BR-CO-*, BR-DE-* enzovoort). Een schemafout betekent dat het bestand niet aan zijn syntaxis voldoet — het duidelijkste geval van een formaatfout. Een fout met een BR-code is een bedrijfsregelfout; of het ook een inhoudelijke fout is, hangt af van het veld dat ze beschermt.
“Ein Unternehmer kann sich bei Beachtung der Sorgfaltspflichten eines ordentlichen Kaufmanns auf das technische Ergebnis einer Validierung (hinsichtlich des Formats und der Geschäftsregeln) durch eine geeignete Validierungsanwendung verlassen. Zum Nachweis bietet es sich an, den Validierungsbericht aufzubewahren.”
Hetzelfde randnummer trekt de grens: validatie “ersetzt nicht” — vervangt niet — de plicht van de ontvanger om na te gaan of de factuur volledig en juist is; een onjuist btw-tarief doorstaat elke regel. En het BMF noemt geen enkele validator: volgens zijn FAQ beveelt het er omwille van gelijke behandeling geen enkele in het bijzonder aan. Dat geldt ook voor ValidateFin.
Wat er gebeurt als het misgaat
Er circuleert veel alarm. Het officiële standpunt is gematigder — en preciezer.
Geen boete voor de uitreiker
Een ander type factuur uitreiken waar een e-factuur verplicht was, is geen administratieve overtreding in de zin van § 26a lid 2 nr. 1 UStG (BMF-brief van 15 oktober 2026, randnummer 28).
De voorbelasting van de ontvanger staat in beginsel op het spel
Een dergelijke factuur is geen regelmatige factuur en geeft “dem Grunde nach” — in beginsel — geen recht op aftrek van voorbelasting (BMF-brief van 15 oktober 2024, randnummer 56).
… met twee uitwegen
De uitreiker kan haar corrigeren met een e-factuur die specifiek en ondubbelzinnig naar de oorspronkelijke factuur verwijst, met terugwerkende kracht (randnummer 57). Zonder correctie zullen de gegevens van een juiste en volledige factuur van een ander type volgens het BMF doorgaans voldoen aan de voorwaarden voor aftrek op basis van objectief bewijs (randnummer 58).
Goede trouw, binnen grenzen
De aftrek wordt niet geweigerd louter wegens het verkeerde formaat als de ontvanger mocht aannemen dat de uitreiker een overgangsregel mocht gebruiken — maar bekende feiten tellen mee, zoals de omvang van de uitreiker of het zakenvolume met hem in het voorgaande jaar (randnummer 59).
Los van de fiscale positie heeft de klant bovendien een civielrechtelijke aanspraak op een factuur die aan de eisen voldoet — ook wanneer de ontvangen dataset tekortschiet ten opzichte van een verplichte e-factuur (afdeling 14.1 lid 10 UStAE). In de praktijk is dat wat de overstap zal aandrijven: klanten die het bestand opeisen waarop ze recht hebben.
Wat geen enkele validator u kan vertellen
Een validator die alles leek te beantwoorden, zou gokken. Vier vragen kunnen echt niet worden beantwoord door een factuurbestand te lezen:
Aan welke kant van € 800.000 u staat
De Gesamtumsatz komt uit uw boekhouding, niet uit een XML-bestand. Geen enkele tool die facturen leest, kan u zeggen of uitzondering nr. 2 voor u openstaat.
Inhoudelijke fouten die geen regel overtreden
Een onjuist btw-tarief, een te vage omschrijving van de prestatie, een afgesproken korting die niet wordt vermeld: het BMF zelf stelt dat zulke fouten kunnen bestaan terwijl de validatie niets vindt (brief van 15 oktober 2025, randnummer 35a).
Of uw klant binnen het toepassingsgebied valt
Of de koper een onderneming is die voor haar onderneming handelt, en in Duitsland gevestigd is, is een feit over de koper, niet over het bestand.
Een rapport om te archiveren
Het BMF raadt aan het validatierapport te bewaren. Onze validators tonen hun resultaat laag per laag op het scherm, maar maken geen rapportbestand aan dat u kunt archiveren — en geen enkele validator, ook de onze niet, is door het BMF erkend of aanbevolen.
Daarom vermelden onze tools wat ze niet hebben gecontroleerd, in plaats van een groen vinkje te tonen dat meer suggereert dan het bewijst.
Controleer uw factuur vóór 1 januari
Sleep een XRechnung (UBL of CII) of een ZUGFeRD-pdf hierheen en zie laag per laag of ze het schema overtreedt, een bedrijfsregel, of niets — inclusief de profielen MINIMUM en BASIC-WL die het BMF uitsluit. Alles draait in uw browser: er wordt geen factuur geüpload.
Officiële bronnen
Elke regel op deze pagina is gelezen in de wet of in de BMF-brieven zelf, niet in een samenvatting. De links verwijzen naar de uitgevers: het Duitse federale ministerie van Financiën (bundesfinanzministerium.de) en de federale wettendatabank (gesetze-im-internet.de).
Duitse wetten en de BMF-brieven zijn officiële werken zonder auteursrechtelijke bescherming (§ 5 lid 1 UrhG); ze worden letterlijk en met vindplaats geciteerd. De FAQ van het BMF wordt gelinkt en samengevat, niet overgenomen. ValidateFin is niet verbonden aan het Duitse federale ministerie van Financiën en wordt er niet door aanbevolen.
Veelgestelde vragen
Vanaf wanneer moeten ondernemingen in Duitsland e-facturen uitreiken?
Ontvangen is sinds 1 januari 2025 verplicht voor elke in Duitsland gevestigde onderneming. Uitreiken aan andere binnenlandse ondernemingen wordt vanaf 1 januari 2027 verplicht voor ondernemingen waarvan de Gesamtumsatz in 2026 hoger was dan € 800.000. De andere mogen voor handelingen verricht in 2027 en uiterlijk op 31 december 2027 gefactureerd nog papier of, met instemming van de ontvanger, pdf gebruiken, en EDI blijft voor iedereen tot die datum mogelijk. Vanaf 1 januari 2028 blijft er geen uitzondering over. Eén geval ontsnapt letterlijk gelezen aan deze kalender: werk dat in december 2026 is verricht en in 2027 wordt gefactureerd.
Hoe wordt de drempel van € 800.000 berekend?
Op de Gesamtumsatz van het vorige kalenderjaar in de zin van § 19 lid 2 UStG: de som van de belastbare handelingen berekend op de ontvangen vergoedingen, zonder btw, verminderd met bepaalde vrijgestelde handelingen, zonder verkopen van vaste activa. Bij een fiscale eenheid (Organschaft) telt de hele groep; bij zelffacturering de Gesamtumsatz van de onderneming die de zelffactuur uitreikt (BMF-brief van 15 oktober 2024, randnummer 64).
Mag een onderneming onder € 800.000 in 2027 nog pdf-facturen sturen?
Ja, voor handelingen verricht in 2027 en uiterlijk op 31 december 2027 gefactureerd, mits de Gesamtumsatz in 2026 niet hoger was dan € 800.000 — en een pdf vergt nog steeds de instemming van de ontvanger, die ook stilzwijgend kan zijn. Eén geval ontsnapt letterlijk gelezen aan de regel: werk dat in december 2026 is verricht en in 2027 wordt gefactureerd, valt onder geen enkele uitzondering. Vanaf 1 januari 2028 blijft er geen uitzondering over.
Welke ZUGFeRD-versies en -profielen tellen als e-factuur?
ZUGFeRD vanaf versie 2.0.1, in alle profielen behalve MINIMUM en BASIC-WL, die de UStAE uitdrukkelijk uitsluit (afdeling 14.1 lid 14 UStAE). Bij een ZUGFeRD-factuur is de ingebedde XML het leidende deel: wijkt die af van de pdf, dan gaat de XML voor.
Geldt de verplichting voor een buitenlandse onderneming die Duitse klanten factureert?
Niet tenzij ze in Duitsland haar zetel, haar leiding of een bij de handeling betrokken vaste inrichting heeft: de verplichting geldt alleen als beide partijen in Duitsland gevestigd zijn (§ 14 lid 2 UStG). Een btw-registratie alleen maakt een onderneming daar niet gevestigd; volgens de FAQ van het BMF mag ze dat op haar factuur vermelden. Zonder verplichting blijft een e-factuur mogelijk met instemming van de ontvanger.
Hebben ondernemingen voor B2B-e-facturen een Leitweg-ID nodig?
Nee. De Leitweg-ID dient alleen om facturen naar overheidsinstanties te leiden. Waar een formaat het veld BT-10 “Buyer reference” verplicht maakt — XRechnung doet dat —, volstaat volgens de FAQ van het BMF in B2B voor de btw een plaatshouder zoals “-”.
Riskeer ik een boete als ik geen e-factuur uitreik?
Nee. Volgens het BMF is een ander type factuur uitreiken waar een e-factuur verplicht was geen administratieve overtreding in de zin van § 26a UStG (brief van 15 oktober 2026, randnummer 28). Maar die factuur is geen regelmatige factuur voor de aftrek van voorbelasting van de ontvanger, en die heeft een civielrechtelijke aanspraak op een conforme factuur.
Wat is het verschil tussen een formaatfout en een bedrijfsregelfout?
Een formaatfout betekent dat het bestand niet voldoet aan zijn syntaxis of technische specificaties — of, bij een tussen de partijen overeengekomen formaat, geen correcte en volledige extractie toelaat: het is dan helemaal geen e-factuur, maar een ander type factuur. Een bedrijfsregelfout betekent dat het bestand een logische regel van zijn formaat overtreedt: voor de btw blijft het in beginsel een e-factuur, en de fout telt alleen als ze een verplicht gegeven van § 14 lid 4 UStG betreft (BMF-brieven van 15 oktober 2025, randnummers 6a, 6b en 35a, en van 15 oktober 2026, randnummers 22 en 23).
Beschermt een validatierapport mij?
Gedeeltelijk. Volgens het BMF mag een zorgvuldige onderneming vertrouwen op het technische resultaat van een geschikte validator wat formaat en bedrijfsregels betreft, en is het raadzaam het rapport te bewaren (brief van 15 oktober 2025, randnummer 35a). Het dekt geen inhoudelijke fouten die geen enkele regel opspoort, zoals een onjuist btw-tarief, en het vervangt de eigen controle van de ontvanger niet. Het BMF noemt geen enkele validator.
Wat heeft de BMF-brief van 15 oktober 2026 veranderd?
Hij vult de brieven van 2024 en 2025 aan. Onder meer: voorschotfacturen die vóór de eigen e-factuurdatum worden uitgereikt, hoeven geen e-facturen te zijn; eindfacturen mogen tot 30 juni 2030 eerdere betalingen verrekenen via BT-113 en BT-22; waar een e-factuur verplicht is, moet ook de correctie een e-factuur zijn; een bedrijfsregelfout is geen formaatfout; en een ander type factuur in plaats van een e-factuur uitreiken is geen administratieve overtreding. Tegen e-facturen die tot en met 31 december 2026 worden uitgereikt en alleen aan de eerdere brieven voldoen, maakt het BMF geen bezwaar.