LEI Validator ISO 17442
Sprawdź 20-znakowy LEI — strukturę i cyfry kontrolne — natychmiast w przeglądarce. I dowiedz się, czego poprawna suma kontrolna NIE dowodzi.
Czym jest LEI?
LEI (Legal Entity Identifier, ISO 17442) to 20-znakowy kod, który jednoznacznie i globalnie identyfikuje podmiot prawny — przedsiębiorstwo, fundusz, instytucję publiczną. Jest wymagany do raportowania transakcji finansowych i jest przenoszony w komunikatach płatniczych ISO 20022 oraz w europejskiej e-fakturze (schemat 0199 list kodów ICD i EAS). Dwa ostatnie znaki to cyfry kontrolne obliczane według ISO/IEC 7064 MOD 97-10 — tego samego schematu co IBAN — dzięki czemu literówki wykrywa się offline. To darmowe narzędzie weryfikuje sumę kontrolną w całości w Twojej przeglądarce; nic nie jest wysyłane.
O walidatorze LEI
LEI ma 20 znaków: pierwsze cztery identyfikują LOU (Local Operating Unit), która go wydała, kolejnych czternaście identyfikuje podmiot, a dwa ostatnie to cyfry kontrolne. Odpowiada na pytanie „kim jest strona?”, podczas gdy IBAN odpowiada „który rachunek?” — dlatego oba się uzupełniają, a nie zastępują.
ValidateFin sprawdza LEI lokalnie w Twojej przeglądarce: 20 znaków, wyłącznie wielkie litery i cyfry, oraz cyfry kontrolne zgodne z ISO/IEC 7064 MOD 97-10. Ponieważ normy ISO są sprzedawane, a nie publikowane, algorytmu z nich nie przepisano: ustalono go na podstawie własnych publicznych danych GLEIF, udostępnianych na CC0, i zweryfikowano na 2 400 rzeczywistych LEI. Poprawna suma kontrolna oznacza, że kod jest dobrze zbudowany i wolny od literówek — nie dowodzi, że podmiot istnieje ani że jego LEI jest nadal aktywny. To wymagałoby Global LEI Repository prowadzonego przez GLEIF, czyli zapytania online, a to narzędzie jest celowo offline.
W skrócie o LEI
- LEI ma dokładnie 20 znaków: 4-znakowy prefiks LOU, 14-znakową część podmiotu i 2 cyfry kontrolne.
- Cyfry kontrolne działają według ISO/IEC 7064 MOD 97-10 — algorytmu IBAN: pojedyncza literówka zawsze psuje kod.
- Poprawna suma kontrolna dowodzi wyłącznie braku literówki. NIE dowodzi, że podmiot istnieje ani że LEI jest aktywny.
- LEI trzeba odnawiać co roku: idealnie zbudowany LEI może mieć status LAPSED, RETIRED lub ANNULLED.
- Znaki 5-6 opisuje się jako „zarezerwowane”, ale 8% rzeczywistych LEI tej reguły nie spełnia — nie wolno jej egzekwować.
Najczęstsze pytania
Czym jest identyfikator podmiotu prawnego (LEI)?
To 20-znakowy kod zdefiniowany normą ISO 17442, który jednoznacznie i globalnie identyfikuje podmiot prawny. Wydaje go LOU akredytowana przez GLEIF (Global Legal Entity Identifier Foundation), a w większości jurysdykcji jest wymagany do raportowania transakcji finansowych.
Jak oblicza się cyfry kontrolne LEI?
Z pierwszych 18 znaków, według ISO/IEC 7064 MOD 97-10 — tego samego schematu co IBAN. Litery zamienia się na liczby (A=10 … Z=35), a cały 20-znakowy kod, odczytany jako jedna długa liczba, musi dawać resztę 1 z dzielenia przez 97.
Czy poprawny LEI oznacza, że firma istnieje?
Nie — i to najczęstsze nieporozumienie. Poprawna suma kontrolna dowodzi jedynie, że kod wpisano bez błędu. Nie dowodzi, że LEI kiedykolwiek wydano, do jakiego podmiotu należy ani że jest nadal aktywny. Odpowiedzi udziela wyłącznie Global LEI Repository prowadzone przez GLEIF, a to zapytanie online.
Czy LEI może wygasnąć?
Tak. LEI trzeba odnawiać co roku. Status rejestracji może brzmieć ISSUED, LAPSED, RETIRED lub ANNULLED. LEI o nienagannej sumie kontrolnej może być wygasły: format nic nie mówi o statusie.
Czy znaki 5 i 6 LEI to zawsze „00”?
Nie. Norma opisuje je jako zarezerwowane, ale rzeczywistość temu przeczy: zmierzone na publicznych danych samego GLEIF, około 8% rzeczywistych LEI nie ma tam „00” i mimo to jest w pełni poprawnych. Walidator egzekwujący tę regułę odrzucałby mniej więcej co dwunasty podmiot.
Gdzie używa się LEI?
W raportowaniu transakcji finansowych (MiFID II, EMIR), w komunikatach płatniczych ISO 20022, które niosą element LEI dla stron, oraz w europejskiej e-fakturze, gdzie LEI to schemat 0199 list kodów ISO 6523 ICD i EAS.
Czy mój LEI jest gdziekolwiek wysyłany?
Nie. Identyfikator jest weryfikowany w całości w Twojej przeglądarce, w JavaScripcie. Nic nigdy nie trafia na serwer.