Dokumentacja finansowych schematów XML

pain.001 (CustomerCreditTransferInitiation) to komunikat ISO 20022, który firma wysyła do banku, aby zlecić przelewy SEPA (płatności dla dostawców, wynagrodzenia).

pain.008 (CustomerDirectDebitInitiation) to komunikat ISO 20022, który wierzyciel wysyła do banku, aby pobrać polecenia zapłaty SEPA (SDD Core lub SDD B2B).

pain.002 (CustomerPaymentStatusReport) to raport ISO 20022, który bank odsyła po pain.001 lub pain.008, wskazując, które płatności przyjęto, a które odrzucono — każdą z kodem przyczyny.

camt.053 (BankToCustomerStatement) to wyciąg bankowy ISO 20022 na koniec dnia, zastępujący w Europie starsze formaty jak MT940 i CODA.

camt.052 (BankToCustomerAccountReport) to śróddzienny raport rachunku ISO 20022 — salda i pozycje dostępne w ciągu dnia, przed ostatecznym wyciągiem camt.053.

camt.054 (BankToCustomerDebitCreditNotification) to powiadomienie ISO 20022 o pojedynczych pozycjach debetowych lub kredytowych, często używane do szczegółowych inkas lub płatności zbiorczych.

head.001 (BusinessApplicationHeader) to koperta ISO 20022 poprzedzająca każdy komunikat Fedwire: wskazuje nadawcę, odbiorcę i dokładną definicję następującego komunikatu.

pacs.008 (FIToFICustomerCreditTransfer) to międzybankowy komunikat ISO 20022 przenoszący przelew klienta między instytucjami finansowymi — międzybankowy odcinek przelewu.

pacs.009 (FinancialInstitutionCreditTransfer) to komunikat ISO 20022 dla przelewu, w którym zarówno dłużnik, jak i wierzyciel są instytucjami finansowymi — bank płaci innemu bankowi na własny rachunek.

pacs.004 (PaymentReturn) to komunikat ISO 20022, którym bank zwraca już otrzymane środki, wskazując pierwotną płatność, którą storno obejmuje.

pacs.028 (FIToFIPaymentStatusRequest) to komunikat ISO 20022, którym bank pyta, co się stało z już wysłaną płatnością.

camt.056 (FIToFIPaymentCancellationRequest) to komunikat ISO 20022, którym bank prosi inny bank o anulowanie już wysłanej płatności.

camt.029 (ResolutionOfInvestigation) to odpowiedź ISO 20022 na wniosek o anulowanie lub na dochodzenie: mówi, czy sprawę przyjęto czy odrzucono i dlaczego.

UBL 2.1 Invoice to składnia XML organizacji OASIS używana przez Peppol BIS Billing 3.0 i większość europejskich obowiązków e-fakturowania, w tym rumuński RO e-Factura.

UBL 2.1 CreditNote to składnia XML organizacji OASIS dla noty korygującej — odrębny schemat, z własnym elementem głównym i własnym namespace, inny niż Invoice.

CrossIndustryInvoice D16B to składnia XML UN/CEFACT stojąca za Factur-X, ZUGFeRD i XRechnung-CII — druga składnia dopuszczona przez EN 16931, obok UBL.

Facturae to hiszpański oficjalny format e-faktury: XML podpisany XAdES, obowiązkowy w B2G przez FACe. Współistnieją trzy wersje, każda z własnym namespace.

FA(3) to polski schemat faktury ustrukturyzowanej opublikowany przez Ministerstwo Finansów dla KSeF, obowiązkowy od 01.02.2026 powyżej 200 mln PLN i od 01.04.2026 dla wszystkich.

InvoiceData 3.0 to schemat węgierskiej faktury zgłaszanej do NAV. Od 2021 r. przechodzi przez niego każda węgierska faktura, bez żadnego progu.

FatturaPA to włoska faktura elektroniczna, obowiązkowa w B2B, B2C i B2G od 2019 r. Każda faktura przechodzi przez Sistema di Interscambio, który ją przyjmuje albo odrzuca z numerowanym kodem.

JPK_V7M(3) to polski miesięczny plik kontrolny VAT: deklaracja oraz ewidencje sprzedaży i zakupu w jednym XML. Obowiązuje od 01.02.2026 r.

Verifactu / SIF to hiszpańskie przekazywanie zapisów fakturowania określone w RD 1007/2023: rekordy powiązane łańcuchem skrótów SHA-256 i wysyłane do AEAT.